Wednesday, 17 February 2010

Η Γαλλία γίνεται η πρώτη χώρα του κόσμου στην οποία ο τρανσεξουαλισμός παύει να θεωρείται ψυχική ασθένεια, σύμφωνα με διάταγμα που εξέδωσε το υπουργείο Υγείας της χώρας.

Το διάταγμα που δημοσιεύεται στην εφημερίδα της κυβέρνησης αφαιρεί την αναφορά περί «πρώιμων προβλημάτων στην ταυτότητα του φύλου» από τον κώδικα κοινωνικής ασφάλισης, γράφει την Παρασκευή η εφημερίδα Le Monde.
(πηγη in.gr)
Το αρθρο συνεχιζει:
To υπουργείο επισημοποιεί έτσι τη σχετική υπόσχεση που είχε δώσει στις 16 Μαΐου του 2009, παραμονή της Διεθνούς Ημέρας κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας.
Αααα.Πειτε το ετσι.Επεσε πιεση.Αλλα ας αφησουμε τα αιτια που οδηγησαν σε αυτην την αποφαση και ας ασχοληθουμε με το περιεχομενο της αποφασης.Δηλαδη τωρα ως τι θεωρειται?Ως σωματικη ασθενεια?Ως κατι το απολυτως φυσιολογικο?Ως σουβλακι απ'ολα??ΤΙ??Δεν λεει το αρθρο...Ας υποθεσουμε λοιπον οτι πλεον θεωρειται ως κατι το απολυτως φυσιολογικο.Δηλαδη δεν υπαρχει καποια ψυχικη προδιαθεση που θα σε ωθησει εκει.
Συνεντευξη με μια τραβεστι απο το φορουμ 10percent.gr:

Έχω παρατηρήσει ότι με το που φοράς κάτι θηλυκό αυτόματα η φωνή σου γίνεται γυναικεία. Είναι μια επιτέλεση για σένα η ταυτότητα της τραβεστί; Ένας ρόλος που τον φοράς και τον βγάζεις όποτε εσύ επιθυμείς;
Αυτό δεν είναι τόσο απλό. Είναι ένας ρόλος που επιτελείται, όμως είναι πολύ βαθύς, πολύ βασικός για τη ζωή μου. Είναι κεντρική επιτέλεση, που επηρεάζει καθοριστικά όλα τα βήματα της ζωής, όλες τις επιμέρους ταυτότητες και επιτελέσεις, για να το πούμε επιστημονικά – ή αν το θες, το ʼχεις στο αίμα σου, που λένε. Το ήξερα από παιδί...

ΜΑΛΙΣΤΑ..Αρα αν δεν εχω την προδιαθεση ειναι πολυ απιθανο να μου την δωσει ξαφνικα και να τρεχω στην Συγγρου με φουστιτσα περουκα και κραγιον.
Αρα ειναι σιγουρα ψυχικο γνωρισμα..

Ο καθενας μας μέχρι τη στιγμή του θανάτου του είναι ταυτόχρονα φορέας αρρωστιας και υγειας,καθώς η αρρώστια αποτελεί πάντα μέρος της ζωής.(Franco Basaglia)
Πιστευω πως τετοιες ιδιαιτεροτητες τις κουβαλαμε ολοι μεσα μας και αν θα τις απελευθερωσουμε εξαρταται καθαρα και μονο απο τον ψυχισμο μας,και οι ιδιαιτεροτητες αυτες ειναι προϊον καθαρα κοινωνικο (Θα το αναλυσω περαιτερω σε επομενο ποστ).Δεν πιστευω πως 'χτιζονται' μεσα μας,αλλα πως μεχρι καποια ηλικια μας εμφυτευονται και αναλογα με την προσωπικοτητα μας απελευθερονονται η οχι.Δεν μπορουμε να αποκλεισουμε εντελως τον ορισμο περι ψυχικης ασθενειας(ε ρε κραξιμο που θα φαω),γιατι κατα κυριο λογο οι ιδιαιτεροτητες αυτες αποτελουν ενα ψυχικο ξεσπασμα οπως η καταθλιψη και οι τασεις αυτοκτονειας

2 comments:

Morpheus said...

Θυμάμαι, είχα ανέβει τον περασμένο Ιούνιο να δώσω σχέδιο-πανελλήνιες στην Αθήνα. Ένα βράδυ, ενώ ήμουν μέσα στο ταξί κάπου στη Συγγρού, βλέπω ένα παλικάρι κοντά δυο μέτρα με... φούστα, στράπλες και τακούνια, να τρέχει χαμογελώντας απ' τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη...
Ένιωσα, η αλήθεια είναι, κάπως περίεργα...
Από 'κει και πέρα, δεν ξέρω... Δεν θέλω να το κρίνω γιατί δεν το πολυκαταλαβαίνω...

Marijuanito said...

Ουτε εγω το κρινω.Απλα προσπαθω να καταλαβω τι ειναι αυτο που τους ωθει εκει..